Doorgaan naar hoofdcontent

Thailand: de eilanden

Thailand heeft vele eilanden, bewoond en onbewoond. De een nog idyllischer dan de ander.
Koh Chang is een groen tropisch eiland aan de oostkant van Thailand, net voor voor de kust van Cambodja. Het wordt ook wel het olifanteneiland genoemd. Het is hier nog relatief rustig met toeristen, maar wel in opkomst.
Hiken, boottochten en snorkelen zijn de activiteiten die je kunt ondernemen.

Koh Samui is het eiland van de kokosnootbomen en na Phuket en Koh Chang het grootste eiland van Thailand. Het eiland ligt ten zuiden van Bangkok en ten oosten van het zuidelijke vasteland.

Koh Tao

De belangrijkste stranden zijn Chaweng, Maenam en Lamai. Andere eilanden rondom Koh Samui zijn Koh Tao en Koh Phangan (bekend vanwege de full moon party's). Aan te raden is een (snorkel)uitstapje te maken naar het Angthong National Marine Park.

Maya Bay

Koh Phi Phi Lei is een pradijselijk onbewoond eiland in de Andaman zee bij Thailand. 's Morgens gaan er diverse excursies naar hetzelfde plekje: Maya Bay. Deze baai is bijna omsloten door hoge rotsen. Als je de baai binnenvaart krijg je een wow gevoel: de schoonheid van het eiland, het witte strand en het blauwgroene water. Om optimaal te genieten zorg je ervoor om zo vroeg mogelijk hier aan te komen. Betaal iets meer en neem een snelle speedboot ipv de overvolle langzame schoeners. Vanaf 11 uur begint het echt druk te worden. Dan kun je beter verder gaan naar bijv. Koh Phi Phi Don. Hier kun je goed lunchen. Dit eiland loopt vanuit het midden in halve manen uiteen. Het smalle strand in het midden verbindt beide delen van het eiland. En als je vast in de mood wilt komen huur dan de film 'The Beach' met Leonardo di Caprio. Een groot deel van de film speelt zich hier af.

James Bondeiland

Behalve de Phi Phi eilanden liggen hier nog meer idyllische eilanden. De bekendste zijn Phuket (erg toeristisch en duur) en de diverse eilandjes bij Krabi met als bekendste James Bondeiland. Daarnaast vind je er ook drijvende dorpjes. Koh Lanta is langzaam in opkomst.

Populaire posts van deze blog

Route 62

Amerika heeft Route 66, die dwars door de VS loopt van Chicago naar Los Angeles. Ook Zuid-Afrika heeft zijn eigen Route: Route 62. Dit is de langste wijnroute van de wereld die loopt van Kaapstad naar Port Elizabeth. Wijngaarden Route 62 is de alternatieve route voor de N2 tussen Kaapstad en Port Elizabeth. De schilderachtige route slingert door vele landschappen van de Oost- en Westkaap. Onderweg rijd je door wijnvelden van o.a. Robertson, de fruitgaarden van Barrydale, de Karoo woestijn, langs mooie plaatsjes, watervallen en bergpassen. Swartberg-pas Calitzdorp is bekend om haar port, Montagu om zijn Muscadel. Montagu heeft daarnaast ook heetwaterbronnen. Oudtshoorn is dé struisvogel hoofdstad. Bekende passen en kloven zijn de Cogmanskloof en de Swartbergpas. Route 62 - Zuid-Afrika Bijzondere stops langs de route zijn  Ronnie's sex shop   en Diesel and Creme Route 62 Zuid-Afrika

Mosterdstad Doesburg

Doesburg is vooral beroemd om haar mosterd. Maar daarnaast geniet Doesburg als een van de weinige steden van Nederland grote bekendheid vanwege haar gerestaureerde binnenstad en vestingwerken. En, gelegen aan de IJssel en Oude IJssel, is deze Hanzestad ook een stad aan het water. Deze drie kenmerken maken Doesburg aantrekkelijk en het zeer de moeite waard om het stadje met een bezoekje te vereren. Het stratenpatroon is nog dezelfde als in de Middeleeuwen en daarom heeft het historische stadje sinds 1974 een beschermd stadsgezicht. Op een oppervlakte van een vierkante kilometer staan vele oude en gerestaureerde huizen en monumentale gebouwen. Doesburg De beste manier om Doesburg te ontdekken is met een stadswandeling. De wandeling is in een half uur te doen, maar wie bezoekjes wil brengen aan musea, kerken en kloosters moet rekenen op een halve dag. Een goed beginpunt is de Waag. Hierin is Stadsbierhuys De Waag gevestigd. Dit café restaurant is het oudste café en behoort tot de be

Gambiaanse gewoonten

In november 2013 was ik met mijn vriendin in Gambia en maakte ik kennis met de gewoonten en (eigen)aardige gebruiken van de 'Smiling Coast van Afrika' zoals dit West-Afrikaanse land genoemd wordt. Via een kennis, die eerder in het jaar in Gambia was, had ik de naam van een betrouwbare gids doorgekregen. Hij werkte bij een lokaal reisbureau, gevestigd voor het hotel waar we verbleven. Het kantoortje, dat er niet erg uitnodigend uitzag, bestond uit vier muren van klei, met twee ingangen waarin geen deur zat en een laaghangend rieten dak. Aangekomen bij het reisbureau kwam er direct een man op ons af. Hij stelde zich voor als Lamin. Ah, dat was toevallig, dat was de naam die ik doorgekregen had van mijn kennis. Bijzonder dat we direct de juiste persoon hadden. Ik haalde nog even voor de zekerheid de opgeschreven naam erbij: Andy Lamin Sanneh stond er. Ik liet hem het briefje zien en vroeg of hij dit was. 'It's not me', zei hij. We moesten zijn collega hebben die ook La